# Πέθανε ο Τζέσε Τζάκσον: Ο άνθρωπος που άνοιξε τον δρόμο στον Μπαράκ Ομπάμα
Ένας από τους πιο σημαντικούς αγωνιστές για τα ανθρώπινα δικαιώματα στην ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών έφυγε από τη ζωή. Ο Τζέσε Τζάκσον πέθανε σήμερα σε ηλικία 84 ετών, έπειτα από μακρά μάχη με τη νόσο του Πάρκινσον, όπως ανακοίνωσε η οικογένειά του μέσω Instagram.
Ο εμβληματικός μαύρος πάστορας «έφυγε ειρηνικά περιστοιχισμένος από τους δικούς του», αφήνοντας πίσω του ένα ανεξίτηλο αποτύπωμα στην αμερικανική πολιτική ιστορία. Η οικογένειά του τόνισε πως «η ακλόνητη δέσμευσή του για τη δικαιοσύνη, την ισότητα και τα ανθρώπινα δικαιώματα οδήγησε στη διαμόρφωση ενός παγκόσμιου κινήματος για την ελευθερία και την αξιοπρέπεια».

Ο Τζέσε Τζάκσον γεννήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 1941 στο Γκρίνβιλ της Νότιας Καρολίνα, σε μια εποχή που οι φυλετικές διακρίσεις κυριαρχούσαν στον αμερικανικό Νότο. Η μητέρα του ήταν έφηβη και ο πατέρας του επαγγελματίας μποξέρ. Όταν η μητέρα του ξαναπαντρεύτηκε, εκείνος πήρε το επώνυμο του πατριού του, του Τσαρλς Τζάκσον.
«Δεν είχα ασημένιο κουτάλι στο στόμα, αλλά μάλλον ένα φτυάρι στα χέρια», έλεγε χαρακτηριστικά για τα παιδικά του χρόνια. Παρά τις δυσκολίες, ο λαμπρός μαθητής κατάφερε να αποσπάσει υποτροφία χάρη στο ταλέντο του στο αμερικανικό ποδόσφαιρο και να εισαχθεί στο πανεπιστήμιο.
Από τη Σέλμα στο Μέμφις: Μάρτυρας της Ιστορίας
Ο Τζάκσον δεν ήταν ούτε 20 ετών όταν συμμετείχε στην πρώτη του καθιστική διαμαρτυρία, ενώ το 1965 έλαβε μέρος στην ιστορική πορεία από τη Σέλμα στο Μοντγκόμερι για το δικαίωμα της ψήφου. Η πολιτική του καριέρα άρχισε να παίρνει σάρκα και οστά όταν εργάστηκε υπό την προεδρία του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ για τη Southern Christian Leadership Conference.

Βρισκόταν στο Μέμφις όταν δολοφονήθηκε ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ το 1968, ένα γεγονός που τον σημάδεψε βαθιά και τον ώθησε να συνεχίσει τον αγώνα του μεγάλου ηγέτη. Μετά το θάνατο του Κινγκ, ίδρυσε τα δικά του κινήματα, τα Operation Push και National Rainbow Coalition, με σύνθημα το «Κρατήστε την ελπίδα!».
Η φράση που τον χαρακτήριζε ήταν εμβληματική: «Ψηφοφόροι μου είναι οι απελπισμένοι, οι καταδικασμένοι, οι απόκληροι, οι στιγματισμένοι, οι καταφρονεμένοι», όπως δήλωσε κατά το συνέδριο των Δημοκρατικών το 1984.
Ο Πρωτοπόρος των Προεδρικών Εκστρατειών
Με τις προεκλογικές του εκστρατείες το 1984 και το 1988, ο Τζάκσον έγραψε ιστορία ως ο πρώτος μαύρος που διεκδίκησε σοβαρά το χρίσμα των Δημοκρατικών για την προεδρία. Διεύρυνε το αμερικανικό εκλογικό σώμα στην κοινότητα των μαύρων και άνοιξε τον δρόμο για την εκλογή του Μπαράκ Ομπάμα το 2008.

Το 1988 έμεινε στην ιστορία για την ομιλία του περί «κοινών θεμελίων», όταν κάλεσε τους Αμερικανούς να ενωθούν: «Αριστερή πτέρυγα, δεξιά πτέρυγα… χρειάζονται δύο πτέρυγες για να πετάξεις». Κατακρίνοντας την πολιτική του Ρόναλντ Ρέιγκαν, κατήγγειλε τις ανισότητες ενός συστήματος που χαρακτήρισε «Ρομπέν των Δασών από την ανάποδη», που ευνοούσε τους πλούσιους και εγκατέλειπε τους φτωχούς.
Όταν ο Ομπάμα εκλέχθηκε πρόεδρος το 2008, ο Τζάκσον στεκόταν δακρυσμένος ανάμεσα στο πλήθος που γιόρταζε, βλέποντας το όραμά του να γίνεται πραγματικότητα.
Διπλωμάτης και Διαμεσολαβητής
Πέρα από την εσωτερική πολιτική, ο Τζάκσον διακρίθηκε και ως διαμεσολαβητής σε διεθνείς κρίσεις. Το 1983 ταξίδεψε στη Συρία για να διαπραγματευθεί την απελευθέρωση πιλότου του αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού. Το 1990 πήγε στο Ιράκ για να ζητήσει από τον Σαντάμ Χουσέιν την απελευθέρωση δεκάδων Αμερικανών ομήρων, ενώ το 1999 διαπραγματεύθηκε στο Βελιγράδι με τον Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς την απελευθέρωση τριών Αμερικανών αιχμαλώτων πολέμου.

Στη δεκαετία του 1990 ορίστηκε απεσταλμένος του προέδρου Μπιλ Κλίντον για την Αφρική, ταξιδεύοντας στη Νιγηρία και σε άλλες αφρικανικές χώρες ως ένθερμος αγωνιστής κατά του απαρτχάιντ.
Η καριέρα του δεν ήταν χωρίς αντιδράσεις. Το 1984 προκάλεσε πολεμική όταν χρησιμοποίησε έναν αντισημιτικό όρο για τη Νέα Υόρκη, ενώ το 2005 υποστήριξε με πάθος τον Μάικλ Τζάκσον κατά τη δίκη του για σεξουαλική κακοποίηση ανηλίκων.
Το 2017 ανακοίνωσε ότι πάσχει από τη νόσο του Πάρκινσον και άρχισε να περιορίζει τις δημόσιες εμφανίσεις του. Ωστόσο, τον Απρίλιο 2021 βρέθηκε στο πλευρό της οικογένειας του Τζορτζ Φλόιντ κατά την ανακοίνωση της καταδικαστικής απόφασης για τον δολοφόνο του.
Ο θάνατος του Τζέσε Τζάκσον σηματοδοτεί το τέλος μιας εποχής για το κίνημα των πολιτικών δικαιωμάτων στην Αμερική. Ο άνθρωπος που «έδωσε φωνή σε εκείνους που δεν είχαν» αφήνει πίσω του μια κληρονομιά που θα συνεχίσει να εμπνέει μελλοντικές γενιές αγωνιστών για την ισότητα και τη δικαιοσύνη.
