—
Η αποκάλυψη που αλλάζει τα δεδομένα της κλιματικής κρίσης
Μια νέα και ανησυχητική έρευνα φέρνει στο φως ένα κρίσιμο σφάλμα στις επιστημονικές εκτιμήσεις σχετικά με την άνοδο της στάθμης της θάλασσας. Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Nature, αποκαλύπτει ότι εκατομμύρια περισσότεροι άνθρωποι από ό,τι είχε υπολογιστεί κινδυνεύουν από πλημμύρες, με άμεσες συνέπειες για τις παράκτιες κοινότητες σε όλο τον κόσμο.
Σύμφωνα με τα ευρήματα, εάν η στάθμη της θάλασσας αυξηθεί κατά περίπου ένα μέτρο σε σχέση με τα επίπεδα της περιόδου 1995-2014—ένα σενάριο που θεωρείται πιθανό προς τα μέσα του επόμενου αιώνα—τότε έως και 132 εκατομμύρια περισσότεροι άνθρωποι θα βρεθούν αντιμέτωποι με τις καταστροφικές συνέπειες. Αυτό σημαίνει ότι 37% περισσότερες εκτάσεις γης και 68% περισσότερος πληθυσμός κινδυνεύουν σε σχέση με τις υπάρχουσες εκτιμήσεις.
Το “μεθοδολογικό τυφλό σημείο” που κόστισε ακριβά
Η διαφορά στους υπολογισμούς προέρχεται από ένα συστηματικό λάθος που επιστήμονες και ερευνητές δεν είχαν αντιληφθεί. Πολλές επιστημονικές μελέτες ξεκινούν από λανθασμένα σημεία αναφοράς, χρησιμοποιώντας επίπεδα θάλασσας περίπου 25 εκατοστά χαμηλότερα από τα σημερινά. Αυτό το σφάλμα έχει οδηγήσει σε σημαντική υποεκτίμηση της πραγματικής έκτασης των περιοχών που κινδυνεύουν, ιδίως στη Νοτιοανατολική Ασία και την περιοχή του Ινδο-Ειρηνικού.
Ο Philip Minderhoud, αναπληρωτής καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Wageningen της Ολλανδίας και συν-συγγραφέας της μελέτης, ανακάλυψε το πρόβλημα κατά την εργασία του στο Δέλτα του Μεκόνγκ στο Βιετνάμ. Διαπίστωσε ότι η στάθμη του νερού ήταν πολύ υψηλότερη από ό,τι ανέφεραν οι διεθνείς μετρήσεις. Αναλύοντας 385 μελέτες της περιόδου 2009-2025, κατέληξε ότι το 90% από αυτές βασίζονταν σε λανθασμένα σημεία εκκίνησης.
Το πρόβλημα προκύπτει από τα γεωδαιτικά μοντέλα που χρησιμοποιούν οι επιστήμονες για να υπολογίσουν τη στάθμη της θάλασσας. Τα μοντέλα αυτά δεν λαμβάνουν υπόψη παράγοντες όπως τα ρεύματα, οι άνεμοι ή οι παλίρροιες, με αποτέλεσμα να υποεκτιμούν την πραγματική εικόνα.
Η παγκόσμια κατάσταση είναι ήδη ανησυχητική. Από το 1880, η στάθμη των θαλασσών έχει ανέβει κατά 20 έως 23 εκατοστά. Η τήξη των παγετώνων και των πολικών πάγων, σε συνδυασμό με τη θερμική διαστολή των ωκεανών, οδηγεί σε περαιτέρω άνοδο. Οι παράκτιες κοινότητες ήδη βιώνουν τις επιπτώσεις, καθώς οι καταιγίδες προκαλούν μεγαλύτερες πλημμύρες, ενώ ακόμη και σε ημέρες χωρίς κακοκαιρία, οι υψηλές παλίρροιες δημιουργούν περιστατικά λεγόμενων «πλημμυρών ηλιοφάνειας».
Τα ευρήματα αυτά έχουν ιδιαίτερη σημασία για νησιωτικά κράτη και παράκτιες περιοχές που ζητούν από τις πλουσιότερες χώρες να μειώσουν τις εκπομπές τους και να αποζημιώσουν τις φτωχότερες για τις ζημιές που ήδη βιώνουν. Η ακριβής αποτύπωση των παγκόσμιων επιπτώσεων είναι κρίσιμη για τις διεθνείς διαπραγματεύσεις για το κλίμα.
Ωστόσο, οι ερευνητές επισημαίνουν ότι η νέα μελέτη δεν αλλάζει σημαντικά τον τρόπο με τον οποίο οι τοπικές αρχές σχεδιάζουν μέτρα προσαρμογής, καθώς βασίζονται σε λεπτομερή τοπικά δεδομένα. Η εκτίμηση του τοπικού κινδύνου απαιτεί ανάλυση της κατοίκησης, των υποδομών και της δυναμικής των παράκτιων συνθηκών, ώστε να καθοριστεί ποιοι πληθυσμοί πλήττονται περισσότερο και ποια μέτρα προστασίας είναι πιο αποτελεσματικά.
