Ο Γιάννης Βαρδής μίλησε για πρώτη φορά με τόση λεπτομέρεια για τον πατέρα του, τον θρυλικό Αντώνη Βαρδή, στην εκπομπή του Γρηγόρη Αρναούτογλου. Σχεδόν 12 χρόνια μετά τον θάνατό του, ο τραγουδιστής αποκάλυψε τη δική του άποψη για τον άνδρα που κρύβονταν πίσω από την αυστηρή δημόσια εικόνα.
Η απουσία που μετατρέπεται σε ύπαρξη
Στο βράδυ της 31ης Μαρτίου, ο Γιάννης Βαρδής δήλωσε ότι ο πατέρας του λείπει πολύ, ιδίως στις στιγμές της μοναξιάς. «Όταν είσαι μόνος, στο αυτοκίνητο ή στο σπίτι, η παρουσία του γίνεται ακόμα πιο αισθητή», εξήγησε με συγκίνηση. Ο τραγουδιστής τόνισε ότι ο Αντώνης Βαρδής ήταν ένας άνθρωπος με εξαιρετικό χιούμορ, σίγουρα πολύ διαφορετικός από εκείνον που γνώριζε ο ευρύ κοινό.
Το κοινό γνώμη για τον θρυλικό καλλιτέχνη ήταν ότι ήταν μετρημένος, αυστηρός και λακωνικός. Κανείς δεν περίμενε να κρύβεται πίσω από αυτή την προσωπικότητα ένας σοφός που ήθελε να κάνει όλους να γελάνε, από το πρωί μέχρι το βράδυ.
Ο προστάτης που έδωσε σοφές συμβουλές
Ο Γιάννης Βαρδής αποκάλυψε μια καθοριστική στιγμή της καριέρας του. Όταν τον άκουσε για πρώτη φορά, ο Αντώνης Βαρδής συγκινήθηκε βαθιά. Αφήνοντας την κιθάρα του, του είπε: «Είσαι έτοιμος τραγουδιστής. Αν έχεις την ίδια λογική με εμένα, θα έρθεις μαζί μου και θα κάνεις αργά βήματα». Ήταν μια συμβουλή που ο νεαρός τραγουδιστής δεν ξέχασε ποτέ—αυτή του το χτύπημα του στομάχι που χρειαζόταν.
Η προστασία του πατέρα εκτείνονταν και στα θέματα δημοσιότητας. Θυμάται τη στιγμή που έμαθε για την πρώτη του συνέντευξη σε περιοδικό. Ανοίγοντας το περιοδικό, είδε τον τίτλο «Ο πατέρας μου παραμυθιάζεται»—κάτι που ποτέ δεν είχε πει. Ήταν ανήλικος, σπουδαστής, ενδεκαοκτάχρονος. Έκλαιγε στο σπίτι.
Η μέτρια λέξη που άλλαξε τα πάντα
Ο Αντώνης Βαρδής δεν του έκανε ηθικές διαλέξεις. Απλά πήρε τηλέφωνο τον δημοσιογράφο. «Είναι η πρώτη του συνέντευξη. Γιατί του το κάνεις αυτό; Μη του φέρεσαι έτσι», είπε με μετρημένο τόνο. Τρία λόγια κι έτσι τελείωσε η ιστορία.
Ο γιος του έγινε ένας δυνατός καλλιτέχνης, χωρίς να θεωρεί ότι βρισκόταν στη σκιά του πατέρα του. «Είναι ωραίο να σε συγκρίνουν με ένα μεγαθήριο. Δεν το ένιωσα ποτέ ως βάρος, παρότι ήταν», κατέληξε ο Γιάννης Βαρδής.
