Μεσολόγγι απαντά στις αντιδράσεις για τον ασπασμό της Εικόνας

admin
Χρόνος ανάγνωσης: 2 λεπτά

Ο Δήμος Μεσολογγίου εξέδωσε ανακοίνωση για να διευκρινίσει τον συμβολικό χαρακτήρα του ασπασμού της Εικόνας της Εξόδου από τον πρωθυπουργό. Η κίνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη στον εορτασμό των 200 χρόνων έγινε viral στο διαδίκτυο, προκαλώντας αντιδράσεις.

Η ιστορία και η σημασία της Εικόνας

Το έργο του Θόδωρου Βρυζάκη δεν είναι απλά ένας πίνακας ζωγραφικής. Η Εικόνα της Εξόδου λιτανεύεται κάθε χρόνο το Σάββατο του Λαζάρου και την Κυριακή των Βαΐων, σύμφωνα με τη ρυθμολογία της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Χιλιάδες Μεσολογγίτες τη συνοδεύουν σε αυτές τις λειτουργίες και την ασπάζονται με σεβασμό. Αποτελεί το μοναδικό πίνακα που απεικονίζει πολεμικό γεγονός και ταυτόχρονα λατρεύεται σαν ιερό κειμήλιο, όχι σαν τέχνη.

Για τους κατοίκους της Ιερής Πόλης, η εικόνα συνδέεται άμεσα με την Απόφαση της Εξόδου που λήφθη «Εν ονόματι της Αγίας Τριάδος» και με τη θυσία των Ελεύθερων Πολιορκημένων. Αποτελεί ζωντανό στοιχείο της πνευματικής ταυτότητας της πόλης.

Εικόνα της Εξόδου Θόδωρο Βρυζάκη Μεσολόγγι ιστορία

Μία ιστορική θεσμική στιγμή

Για πρώτη φορά στα 200 χρόνια της πόλης, βρέθηκαν ταυτόχρονα ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο Πρωθυπουργός και ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος στο Μεσολόγγι. Αυτή η σύγκλιση ερμηνεύεται ως ιστορική αναγνώριση της θυσίας του τόπου.

Ο Δήμος τονίζει ότι ο ασπασμός της Εικόνας αποτελεί πράξη σεβασμού προς την ιστορία, την πίστη και την παράδοση. Δεν σχετίζεται με προσωπικές αντιπαραθέσεις ή πολιτικούς σκοπούς.

Αιχμές και προειδοποιήσεις

Ο Δήμος αφήνει σαφείς αιχμές για όσους χλεύασαν τη συγκεκριμένη πράξη, χαρακτηρίζοντας την ως ασέβεια απέναντι στους Μεσολογγίτες και στη συλλογική μνήμη της πόλης.

Παράλληλα, προειδοποιεί ότι η εργαλειοποίηση της πίστης, της ιστορίας και των συμβόλων του Μεσολογγίου έχει όρια. Τονίζει ότι η πόλη «δεν προσφέρεται ούτε για χλευασμό ούτε για πολιτική εκμετάλλευση».

Η τοπική ενημερωτική ιστοσελίδα sinidisi.gr συμφωνεί ότι ο ασπασμός της Εικόνας ήταν δικαιολογημένος. Επισημαίνει ότι το έργο τιμάται λειτουργικά, όπως η παράδοση του τόπου υπαγορεύει, και αποτελεί σημείο συμβιβασμού ιστορίας και πίστης.

Μοιράσου το άρθρο