Ξεκίνησε φέτος το «Οδοιπορικό της Παναγιάς Σκιαδενής» στη Νότια Ρόδο, ένα παραδοσιακό έθιμο που διαρκεί από την Παρασκευή του Λαζάρου έως την Κυριακή του Θωμά. Χιλιάδες πιστοί από τα χωριά του νησιού συμμετέχουν σε αυτή την πορεία, μεταφέροντας την θαυματουργή εικόνα της Παναγιάς στα χέρια τους.
Η Ιστορία του Οδοιπορικού και η Διαδρομή του
Το έθιμο ξεκινά από τον Μονόλιθο, όπου βρίσκεται η εκκλησία του Αποστόλου Θωμά, και ολοκληρώνεται στον Μεσαναγρό στο εξωκκλήσι του Αγίου Θωμά. Η επιλογή αυτών των σημείων δεν είναι τυχαία: η Παναγία ήταν αδελφή του Αποστόλου Θωμά, γι’ αυτό το οδοιπορικό ακολουθεί αυτή την συμβολική διαδρομή.
Κατά τη διάρκεια των δύο εβδομάδων, η εικόνα επισκέπτεται 14 χωριά. Ξεκινά από τον Μονόλιθο και φτάνει σταδιακά στα Σιάννα, στην Κρητηνία, στα Εμπώνα, στον Άγιο Ισίδωρο, στον Ιστριό, στην Αρνίθα, στα Απολάκκια, στα Κάταβα, στο Βάτι, στο Ασκληπείο, στα Γεννάδι και στη Λαχανία.
Κάθε χωριό υποδέχεται την εικόνα με ιδιαίτερη σεβασμό για πολλές ημέρες. Το Μεγάλο Σάββατο και τις μέρες της Λαμπρής, η πορεία συνεχίζει το ταξίδι της, διαρκώντας έως την Κυριακή του Θωμά, όταν επιστρέφει στον Ιερό Ναό Σκιάδι τη Λαμπρή Τρίτη.
Η Θαυματουργή Εικόνα και ο Θρύλος της
Η εικόνα της Παναγιάς Σκιαδενής είναι ασημοστόλιστη και χρονολογικά αρκετά παλιά. Παρά την έντονη σκοτεινιά που έχει αφήσει το πέρασμα του χρόνου, τα χαρακτηριστικά της Παναγιάς παραμένουν γλυκά και ζωντανά.
Στο δεξί της μάγουλο υπάρχει μια ανοιχτή πληγή με ξερό αίμα. Ο θρύλος λέει ότι ένας άπιστος Οθωμανός χάραξε με το γιαταγάνι του το μάγουλο της Παναγιάς, αλλά μετά από αυτήν την ασεβή πράξη του παράλυσε το χέρι του. Συνειδητοποιώντας το σφάλμα του και μετανοώντας, το χέρι του επανήλθε στην κανονική του κατάσταση.
Η εικόνα привлекает πιστούς από τη Ρόδο και ακόμη και από τη γειτονική Χάλκη. Θεωρείται μεγάλη ευλογία η συμμετοχή στο οδοιπορικό αυτό και κατά το έθιμο, οι κάτοικοι των χωριών κρατούν την εικόνα εναλλάξ στα χέρια τους κατά τη διάρκεια της διαδρομής.
Το Βουνό Σκιάδι και η Ονομασία του
Η Ιερά Μονή της Παναγιάς Σκιαδενής βρίσκεται στην κορυφή του βουνού Σκιάδι. Υπάρχουν δύο εκδοχές σχετικά με την ονομασία του βουνού και της Παναγιάς. Η πρώτη λέει ότι το συγκεκριμένο σημείο παραμένει σκιερό ακόμη και το πρωί που ανατέλλει ο ήλιος, γι’ αυτό και ονομάστηκε «Σκιαδενή».
Η δεύτερη εκδοχή αφορά το σχήμα του ίδιου του βουνού. Όταν το παρατηρήσει κανείς από μακριά, μοιάζει με ένα πυραμιδοειδές καπέλο, γνωστό και ως σκιάδιον.
