Το να προσπαθείς να ευχαριστήσεις όλους στο γραφείο φαίνεται αρχικά σαν υπερδύναμη. Όμως το people-pleasing στη δουλeiά κρύβει παγίδες που καταστρέφουν την καριέρα και την υγεία σου. Η συνήθεια να λες «ναι» σε όλα, ακόμα και όταν έχεις 14 deadlines, δεν είναι θέμα χαρακτήρα — είναι στρατηγική επιβίωσης που έγινε κακή συνήθεια.
Η παγίδα του να είσαι αγαπητός από όλους
Θέλεις να σε εκτιμούν, να μη σε απορρίπτουν, να μη σε θεωρήσουν «δύσκολο». Γι’ αυτό δεν δημιουργείς εντάσεις, βοηθάς τους πάντες και λες «κανένα πρόβλημα» ακόμα κι όταν δεν έχεις πούθενα. Το people-pleasing δεν ξεκινάει από καλοσύνη — ξεκινάει από φόβο.
Φοβάσαι την απόρριψη και τον κριτικισμό. Φοβάσαι ότι αν πεις όχι, θα απογοητεύσεις τον προϊστάμενό σου ή τους συναδέλφους σου. Φοβάσαι ότι δεν θα λάβεις αναγνώριση. Οπότε παίζεις το παιχνίδι του τέλειου υπαλλήλου — και χάνεσαι στη διαδρομή.
Γιατί το people-pleasing σε κρατάει πίσω
Το πρώτο πράγμα που χάνεις είναι τα όρια. Όταν δεν έχεις όρια, όλοι ξέρουν ότι μπορούν να σε χρησιμοποιήσουν. Σου ανατίθενται δουλειές που δεν είναι δική σου ευθύνη. Δουλεύεις αργά το βράδυ για να «κάνεις τους πάντες χαμε». Τα ώρα εργασίας σου γίνονται ένα αχανές πεδίο εργασίας.
Το δεύτερο θύμα είναι η αναγνώριση. Ακόμα και αν δουλεύεις διπλάσιες ώρες, δεν θα σε σεβαστούν περισσότερο. Θα σε θεωρήσουν πρόσιτο, διαθέσιμο, δεν θα σε θεωρήσουν ηγέτη. Και τα προνόμια, οι προαγωγές, τα μεγαλύτερα έργα πηγαίνουν στους συναδέλφους σου που τολμούν να πουν όχι.
Το τρίτο — και πιο επικίνδυνο — είναι το burnout. Όταν δουλεύεις χωρίς όρια, η ενέργειά σου εξαντλείται. Κουράζεσαι, απογοητεύεσαι, χάνεις τη δημιουργικότητά σου. Και παραδόξως, αυτό που γινόταν προσπάθειά σου να διατηρήσεις την εικόνα του καλού συναδέλφου, καταρρέει. Γιατί το burnout είναι ορατό και επηρεάζει την παραγωγικότητά σου.
Πώς παίρνεις τον έλεγχο πίσω
Ορίστε η αλήθεια: το να πεις «όχι» δεν σε κάνει δύσκολο ή άσχημο άτομο. Σε κάνει επαγγελματία. Ηγέτη, ακόμα κι αν δεν είσαι διευθυντής, γιατί σεβόμαστε τους ανθρώπους που σέβονται τους εαυτούς τους.
Κάθε φορά που λες «ναι» σε κάτι που δεν είναι δική σου δουλειά ή δεν έχει χώρο στο ημερολόγιό σου, αφαιρείς χρόνο από αυτό που πραγματικά σημαίνει για σένα. Τα όρια δεν είναι εγωϊστικά. Είναι απαραίτητα.
Ο χώρος εργασίας δεν είναι ένα δημοσκοπείο δημοτικότητας. Είναι τόπος όπου συμμετέχεις και παράγεις αξία. Κάνε αυτό σωστά, πρώτα τα δικά σου boundaries, και δευτερευόντως την ευχαρίστηση όλων. Η αναγνώριση θα έρθει, αλλά μόνο αν σταθείς αυτοσεβάσμων.
