Οι ΗΠΑ έχουν τα περισσότερα ηφαίστεια στον κόσμο, σύμφωνα με καταγραφή του Smithsonian. Η ανακοίνωση επιβεβαιώνει 165 ηφαίστεια που έχουν εκραγεί τα τελευταία 12.000 χρόνια.
Τι ακριβώς συνέβη
Το Παγκόσμιο Πρόγραμμα Ηφαιστειότητας του Ινστιτούτου Smithsonian κατέγραψε 165 ηφαίστεια στις ΗΠΑ. Η Ιαπωνία ακολουθεί με περίπου 115 ηφαίστεια, δηλαδή σχεδόν 50 λιγότερα. Η Ρωσία και η Ινδονησία βρίσκονται επίσης ψηλά στη λίστα, με την Ινδονησία να καταγράφει γύρω στα 101 ηφαίστεια.
Η συντριπτική πλειονότητα των αμερικανικών ηφαιστείων εντοπίζεται στην Αλάσκα. Υπολεπτομέρειες δείχνουν ότι πολλά βρίσκονται επίσης κατά μήκος των δυτικών πολιτειών των ΗΠΑ και στα νησιά της Χαβάης. Η γεωγραφική κατανομή συνδέεται με το «Δαχτυλίδι της Φωτιάς», τη μεγάλη ζώνη σεισμικής και ηφαιστειακής δραστηριότητας γύρω από τον Ειρηνικό.
Αντιδράσεις ή πλαίσιο ή επιπτώσεις
Στους επιστημονικούς κύκλους η καταγραφή αντιμετωπίστηκε ως επιβεβαίωση της σημασίας της παρακολούθησης. Οι αμερικανικές αρχές, μέσω γεωλογικών υπηρεσιών, ενισχύουν την επιτήρηση σε Αλάσκα και Χαβάη. Το 1980 η έκρηξη του όρους Σαιντ Χέλενς υπενθύμισε τον κίνδυνο για κατοίκους και υποδομές, ενώ το 1912 το Κατμάι στην Αλάσκα σημείωσε μεγάλη έκρηξη σε όγκο εκροών.
Η Ινδονησία παραμένει η πιο ενεργή σε τακτικότητα εκρήξεων, παρά τη χαμηλότερη θέση στην κατάταξη. Η διαφορετική αιτία δραστηριότητας στη Χαβάη —το θερμό σημείο του μανδύα— υπογραμμίζει πως δεν όλα τα ηφαίστεια οφείλονται στην ίδια τεκτονική διαδικασία.
Τι ακολουθεί / ανάλυση
Η καταγραφή του Smithsonian επιβάλλει συνέχιση της χρηματοδότησης για παρακολούθηση και πολιτικές ασφάλειας. Η έμφαση τώρα είναι στην πρόληψη: προειδοποιητικά δίκτυα, χάρτες επικινδυνότητας και σχέδια εκκένωσης σε Αλάσκα και Χαβάη. Οι ελληνικές αρχές μπορούν να αντλήσουν διδάγματα σε πολιτική προστασία από τις αμερικανικές πρακτικές.
Η ύπαρξη 165 ηφαιστείων στις ΗΠΑ υπογραμμίζει την ανάγκη για διεθνή συνεργασία στην παρακολούθηση ηφαιστειακών κινδύνων. Επιστήμονες προτείνουν ενίσχυση δορυφορικής επιτήρησης και επένδυση σε τοπικά δίκτυα σεισμομέτρησης. Οι επόμενοι μήνες θα δείξουν αν η αυξημένη παρακολούθηση θα μειώσει τους κινδύνους για τις τοπικές κοινωνίες.
