Η Ελλάδα αφήνει πίσω της τον τίτλο της πιο υπερχρεωμένης χώρας – Είναι αυτή η δεκαετία της;
Η εικόνα που διαμορφώνεται για την ελληνική οικονομία στο δεύτερο μισό της δεκαετίας θα έμοιαζε αδιανόητη πριν από λίγα χρόνια. Η αποκλιμάκωση του δημόσιου χρέους συνεχίζεται με σταθερό ρυθμό, η ανάπτυξη από το 2021 και μετά κινείται συστηματικά πάνω από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης και ο πληθωρισμός υποχωρεί προς πιο διαχειρίσιμα επίπεδα.
Το πιο πολιτικά και συμβολικά φορτισμένο μέγεθος – ο λόγος χρέους προς ΑΕΠ – ακολουθεί πτωτική τροχιά. Αν η πορεία διατηρηθεί, η Ελλάδα πολύ σύντομα δεν θα φέρει πλέον τον τίτλο της πιο υπερχρεωμένης χώρας της Ευρωζώνης. Πρόκειται για μια μετατόπιση που δεν είναι απλώς αριθμητική· είναι στρατηγική και θεσμική.
Η «μηχανή» της ανάπτυξης
Σύμφωνα με την ανάλυση της Oxford Economics, η εγχώρια ζήτηση παραμένει ο βασικός μοχλός ανάπτυξης. Η ιδιωτική κατανάλωση και οι επενδύσεις κινούνται σε θετικό έδαφος, ενώ ο τουρισμός λειτουργεί ως σταθερός πυλώνας στήριξης, αξιοποιώντας τη διεθνή ζήτηση υπηρεσιών.
Από το 2021 έως σήμερα, η Ελλάδα έχει υπεραποδώσει έναντι της Ευρωζώνης, κυρίως χάρη στην εσωτερική δυναμική της οικονομίας. Ωστόσο, η εικόνα δεν είναι μονοδιάστατη: οι καθαρές εξαγωγές δεν έχουν παίξει τον ίδιο ρόλο, ενώ η αυξημένη εγχώρια ζήτηση επιβαρύνει τις εισαγωγές.
2026: Χρονιά ορόσημο
Το 2026 καταγράφεται ως κομβικό έτος.
Η ανεργία συνεχίζει να μειώνεται, η κατανάλωση ανά κάτοικο βελτιώνεται αισθητά σε σχέση με τη δεκαετία της κρίσης και το δημοσιονομικό προφίλ παραμένει ελεγχόμενο.
Ταυτόχρονα, όμως, η σταδιακή ολοκλήρωση της ώθησης από το Ταμείο Ανάκαμψης (RRF) σημαίνει ότι η ανάπτυξη καλείται να στηριχθεί περισσότερο σε διατηρήσιμες ιδιωτικές επενδύσεις και παραγωγικότητα.
Ο αστερίσκος του 2027
Οι εκτιμήσεις για το 2027 είναι πιο συγκρατημένες.
Η Oxford Economics προβλέπει επιβράδυνση κοντά στο 1,7%, χαμηλότερα από τις επίσημες ελληνικές προβλέψεις. Οι βασικοί λόγοι:
• Πιο περιοριστική δημοσιονομική πολιτική
• Υποεκτέλεση δημόσιων επενδύσεων σε σχέση με τους στόχους
• Σταδιακή εξασθένηση της ώθησης από το NextGenEU
Με απλά λόγια, η περίοδος της “εύκολης” ανάπτυξης τελειώνει. Το στοίχημα περνά στην ποιότητα της μεγέθυνσης.
Οι μεγάλοι κίνδυνοι
Το διεθνές περιβάλλον παραμένει ρευστό.
Ένας εμπορικός πόλεμος ή νέα ενεργειακή αναταραχή θα μπορούσαν να αφαιρέσουν έως και μισή ποσοστιαία μονάδα ετησίως από την ανάπτυξη. Το δημογραφικό πρόβλημα παραμένει ο πιο επίμονος διαρθρωτικός κίνδυνος, περιορίζοντας τη δυνητική ανάπτυξη της χώρας μετά το 2030.
Στον αντίποδα, η Τεχνητή Νοημοσύνη και η επιτάχυνση της παραγωγικότητας θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ως θετικός επιταχυντής, αν η υιοθέτησή τους γίνει γρήγορα και οργανωμένα.
Χρυσή δεκαετία ή μεταβατική περίοδος;
Η Ελλάδα δεν βρίσκεται πλέον στη θέση της άμυνας.
Το χρέος αποκλιμακώνεται, οι αγορές αντιμετωπίζουν τη χώρα με διαφορετικό βλέμμα και η οικονομία έχει επιδείξει ανθεκτικότητα.
Ωστόσο, η «χρυσή δεκαετία» δεν είναι δεδομένη. Θα κριθεί:
• Από τη μετατροπή των επενδύσεων σε παραγωγικότητα
• Από τη διατήρηση της δημοσιονομικής σταθερότητας
• Από την ικανότητα διαχείρισης εξωτερικών κραδασμών
Οι αριθμοί επιτρέπουν αισιοδοξία.
Οι αστερίσκοι υπενθυμίζουν ότι η δεκαετία δεν θα κριθεί από το αν αφήσαμε πίσω τον τίτλο της πιο υπερχρεωμένης χώρας — αλλά από το αν οικοδομήσαμε μια οικονομία που δεν θα τον ξαναδιεκδικήσει.
