Η Ευρώπη δηλώνει πόλεμο στον υπερτουρισμό. Μεγάλες πόλεις εφαρμόζουν αυστηρά μέτρα κατά των κρουαζιερόπλοιων που πνίγουν τις ιστορικές τους περιοχές. Φόροι, απαγορεύσεις και μεταφορές λιμανιών αλλάζουν το τοπίο του διεθνούς τουρισμού.
Φόροι και περιορισμοί στο Άμστερνταμ και τις Κάννες
Το Άμστερνταμ κινήθηκε πρώτο. Από το περασμένο χρόνο, κάθε επιβάτης κρουαζιέρας καταβάλλει 15 ευρώ φόρο. Το 2026, η ολλανδική πρωτεύουσα θα δεχθεί μόνο 100 κρουαζιερόπλοια ετησίως, έναντι των τρεχόντων αριθμών. Μέχρι το 2028, ο στόχος είναι να μειωθούν οι ποταμές κρουαζιέρες στο μισό.
Οι Κάννες αποφάσισαν να κινηθούν ακόμη πιο σκληρά. Από την 1η Ιανουαρίου, κάθε πλοίο που δένει στη γαλλική πόλη μπορεί να μεταφέρει μόνο 1.000 επιβάτες. Την ίδια μέρα, το όριο αποβιβάσεων καθορίστηκε στις 6.000 άτομα ημερησίως. Η Νίκαια έχει περιορίσει τα κρουαζιερόπλοια σε 65 ετησίως.
Η Γαλλία σχεδιάζει να επιβάλει τουριστικό φόρο 15 ευρώ ανά επιβάτη για κάθε στάση σε γαλλικό λιμάνι. Η γαλλική Γερουσία υποστήριξε την πρόταση στα τέλη του 2025, αν και η εφαρμογή δεν έχει προσδιοριστεί.
Ισπανία, Νορβηγία και η νέα στρατηγική
Η Βαλένθια σχεδιάζει απαγόρευση των μεγάλων κρουαζιερόπλοιων το 2026. Ο δήμαρχος ανακοίνωσε ότι μόνο μικρότερα πλοία θα μπορούν να δένουν στο λιμάνι.
Η Βαρκελώνη ακολουθεί διαφορετική κατεύθυνση. Κατεδαφίζει δύο τερματικούς σταθμούς κρουαζιέρας και μειώνει τη χωρητικότητα από 37.000 σε 31.000 επιβάτες ημερησίως. Κατασκευάζει νέο τερματικό μακριά από το κέντρο, με λεωφορεία που θα μεταφέρουν τουρίστες.
Η Νορβηγία εστιάζει στα περιβαλλοντικά προβλήματα. Το 2026, τα κρουαζιερόπλοια θα υπόκεινται σε αυστηρότερα πρότυπα εκπομπών.
Το ελληνικό πρόβλημα και η ανάγκη δράσης
Δύο ελληνικά νησιά ταλαιπωρούνται ιδιαιτέρως τα τελευταία χρόνια. Η μαζική άφιξη τουριστών μέσω κρουαζιερόπλοιων πνίγει τις τοπικές κοινότητες και υποδομές. Καθημερινά, κύματα επισκεπτών ξεχύνονται στα στενά και σοκάκια.
Τα κρουαζιερόπλοια δημιουργούν πολλαπλές προκλήσεις: αυξημένη ρύπανση, πίεση στις υποδομές, και ασφυκτική κατάσταση για τους κατοίκους. Η Ευρώπη έχει ήδη δημιουργήσει μια σαφή τάση. Οι ελληνικές αρχές θα πρέπει να μάθουν από τις εμπειρίες του Άμστερνταμ, των Καννών και της Βαρκελώνης.
