Μαθητές του 2ου Δημοτικού Σχολείου Πόλεως Ρόδου ταξίδεψαν 9.000 χρόνια στο παρελθόν. Την εβδομάδα 16–20 Μαρτίου 2026 συμμετείχαν σε πρωτότυπη εκπαιδευτική δράση που συνδυάζει την αρχαιολογία με τη βιωματική μάθηση.
Ερευνητικό πρόγραμμα με διεθνή συνεργασία
Η δράση υλοποιήθηκε στο πλαίσιο του διεθνούς ερευνητικού προγράμματος «Ενδείξεις για την παρουσία παιδιών στη Νεολιθική Κνωσό». Το πρόγραμμα αποτελεί συνεργασία του Πανεπιστημίου Αιγαίου και του Πανεπιστημίου Rutgers των ΗΠΑ.
Επιστημονικά υπεύθυνη είναι η Μαρία Μηνά, αναπληρώτρια καθηγήτρια Προϊστορικής Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου. Συνεργάτιδα της είναι η Kimberlee Sue Moran από το Πανεπιστήμιο Rutgers, ειδικός στην Εγκληματολογική Αρχαιολογία.
Ο σκοπός του προγράμματος είναι ιδιαίτερος: να συγκρίνει δακτυλικά αποτυπώματα από νεολιθικά κεραμικά ειδώλια της Κνωσού με αποτυπώματα από ειδώλια που κατασκευάζουν σήμερα τα παιδιά. Στόχος είναι να διερευνηθεί αν τα αρχαία ειδώλια φτιάχτηκαν από παιδιά της εποχής εκείνης.

Παιδιά «αρχαιολόγοι» για μια εβδομάδα
Στην εκπαιδευτική δράση συμμετείχαν μαθητές και μαθήτριες ηλικίας 6 έως 12 ετών. Τα παιδιά γνώρισαν βασικές έννοιες της αρχαιολογίας και της καθημερινής ζωής στη Νεολιθική εποχή μέσα από διαδραστικά μαθήματα.
Στη συνέχεια ήρθε το πιο ενδιαφέρον μέρος: τα παιδιά δημιούργησαν τα δικά τους πήλινα ειδώλια, μιμούμενα τις τεχνικές των νεολιθικών παιδιών. Αυτή η πρακτική δράση έδωσε στους μαθητές άμεση επαφή με την αρχαιολογική έρευνα.
Τι κερδίζουν τα παιδιά από τη δράση
Η εκπαιδευτική δράση προσφέρει πολλαπλά οφέλη στους συμμετέχοντες. Τα παιδιά κατανοούν πώς ήταν η ζωή στη Νεολιθική εποχή και ανακαλύπτουν τη σύνδεσή τους με τα παιδιά του παρελθόντος.
Παράλληλα, τα αποτελέσματα της δράσης δεν ωφελούν μόνο τους μαθητές της Ρόδου. Η έρευνα αναμένεται να συμβάλει ουσιαστικά στη διεθνή επιστημονική κοινότητα, ρίχνοντας φως στη δημιουργικότητα των παιδιών κατά την προϊστορική περίοδο.
Ο συνδυασμός της σχολικής εκπαίδευσης με την πραγματική επιστημονική έρευνα δημιουργεί ένα μοναδικό περιβάλλον μάθησης. Οι μαθητές δεν απλώς μαθαίνουν ιστορία—τη ζουν και τη δημιουργούν με τα δικά τους χέρια.
