Η Βενετία αντιμετωπίζει κρίσιμο πρόβλημα με την άνοδο της στάθμης της θάλασσας. Η μελέτη που δημοσιεύθηκε στο «Scientific Reports» περιγράφει τέσσερις βασικές στρατηγικές προσαρμογής.
Τι ακριβώς συνέβη
Ερευνητές με επικεφαλής τον καθηγητή Πιέρο Λαϊονέλο από το Πανεπιστήμιο του Σαλέντο έκαναν ανάλυση για τις επόμενες 300 χρόνια. Σημειώνουν ότι τα ακραία πλημμυρικά επεισόδια αυξήθηκαν τις τελευταίες δεκαετίες. Από τα 28 μεγάλα περιστατικά, τα 18 συνέβησαν τα τελευταία 23 χρόνια και κάλυψαν πάνω από το 60% της πόλης. Η μελέτη συγκρίνει τέσσερις επιλογές: κινητά φράγματα, περιμετρικά αναχώματα, κλείσιμο της λιμνοθάλασσας μετατρέποντάς την σε παράκτια λίμνη και πλήρης μετεγκατάσταση της πόλης μαζί με μνημεία και κατοίκους.
Αντιδράσεις ή πλαίσιο ή επιπτώσεις
Οι ερευνητές προειδοποιούν ότι με τις σημερινές πολιτικές μείωσης ρύπων τα κινητά φράγματα ίσως αδυνατούν πριν το τέλος του αιώνα. Εκτιμούν ότι με πρόσθετα μέτρα τα υπάρχοντα συστήματα μπορούν να ανταποκριθούν σε άνοδο έως 1,25 μέτρα. Αν η στάθμη ανέβει πάνω από 0,5 μέτρο, ενδέχεται να χρειαστούν περιμετρικά αναχώματα για την προστασία του ιστορικού κέντρου. Η λύση της κλειστής λιμνοθάλασσας περιγράφεται ως ικανή να προστατεύσει ακόμα και σε σεναριακά μεγάλα επίπεδα ανόδου, θεωρητικά μέχρι 10 μέτρα. Στην περίπτωση ανόδου πάνω από 4,5 μέτρα, οι συντάκτες δεν αποκλείουν τη μετεγκατάσταση ευρείας κλίμακας.
Τι ακολουθεί / ανάλυση
Οι συγγραφείς υπογραμμίζουν ότι δεν υπάρχει μοναδική λύση. Κάθε επιλογή έχει κοινωνικό, οικονομικό και οικολογικό κόστος. Η κατασκευή μόνιμων έργων, όπως τα υπέρ-αναχώματα, μπορεί να χρειαστεί 30 έως 50 χρόνια. Αυτό σημαίνει ότι ο σχεδιασμός πρέπει να ξεκινήσει άμεσα αν η Βενετία θέλει να προλάβει σενάρια υψηλών εκπομπών. Οι εναλλακτικές πρέπει να αξιολογηθούν με κριτήρια ασφάλειας κατοίκων, διατήρησης μνημείων και βιωσιμότητας των οικοσυστημάτων.
Συμπέρασμα: Η Βενετία έχει μπροστά της δύσκολες επιλογές. Από την ενίσχυση των υφιστάμενων φραγμάτων έως τη μετεγκατάσταση, κάθε βήμα απαιτεί χρόνο και πόρους.
