Η Ρωσία δεν έχει αποφασίσει αν θα στείλει ξανά προσωπικό στον πυρηνικό σταθμό του Μπουσέρ στο Ιράν. Η δήλωση έγινε στις 29 Απριλίου 2026 από τον Αλεξέι Λιχατσόφ της Rosatom.
Τι ακριβώς συνέβη
Ο Αλεξέι Λιχατσόφ, διευθύνων της ρωσικής Rosatom, ανέφερε στο Interfax ότι δεν έχει ληφθεί τελική απόφαση για την επιστροφή ρωσικού προσωπικού στον πυρηνικό σταθμό Μπουσέρ. Ο σταθμός λειτουργεί από το 2011 και η Ρωσία είχε υπογράψει το 1995 τη σύμβαση για την πρώτη μονάδα. Το 2014 συμφωνήθηκε η κατασκευή δύο επιπλέον αντιδραστήρων με ρωσική συμμετοχή.
Τον Φεβρουάριο 2026 οι επιθέσεις στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής κλιμακώθηκαν μετά τις επιθέσεις ΗΠΑ και Ισραήλ εναντίον του Ιράν. Στις 28 Φεβρουαρίου 2026 σημειώθηκαν πλήγματα που έπληξαν και την εγκατάσταση του Μπουσέρ. Από τις αρχές Μαρτίου η Ρωσία ξεκίνησε οργανωμένη εκκένωση προσωπικού. Μέχρι τα μέσα Απριλίου, πάνω από 600 εργαζόμενοι της Rosatom αποχώρησαν από το Ιράν.
Αντιδράσεις και πλαίσιο
Η εκκένωση προκάλεσε ανησυχία σε διεθνές επίπεδο για την ασφάλεια του πυρηνικού έργου. Ιρανικές και ρωσικές αρχές έχουν διαφορετικούς χρόνους και προτεραιότητες στην επικοινωνία τους. Η ελληνική διπλωματία παρακολουθεί την κατάσταση, καθώς οι εξελίξεις στην περιοχή επηρεάζουν ενεργειακές ισορροπίες και σταθερότητα.
Η Rosatom εμφανίζεται προσεκτική στη διαχείριση του προσωπικού και στην εκτίμηση κινδύνου. Η δήλωση του Λιχατσόφ στέλνει μήνυμα ότι προτιμάται η σταθερότητα και η ασφάλεια πριν από κάθε βήμα επαναλειτουργίας ή αποκατάστασης πλήρους παρουσίας στον Μπουσέρ.
Τι ακολουθεί — ανάλυση
Το επόμενο στάδιο θα κριθεί από την εξέλιξη της ασφάλειας στην περιοχή και από διπλωματικές διαπραγματεύσεις μεταξύ Μόσχας και Τεχεράνης. Η Rosatom θα αξιολογήσει τεχνικούς και επιχειρησιακούς κινδύνους πριν οποιαδήποτε επάνοδο των ρωσικών ομάδων εργασίας.
Επιπλέον, ενδέχεται να ζητηθούν εγγυήσεις από διεθνείς φορείς για την προστασία των εγκαταστάσεων. Αν η Ρωσία αποφασίσει να επιστρέψει, αυτό θα γίνει σταδιακά και με αυστηρούς ελέγχους. Αν δεν επιστρέψει, η λειτουργία του Μπουσέρ θα παραμείνει σε κατάσταση αβεβαιότητας, με επιπτώσεις στην παραγωγή ενέργειας και στη συνεργασία Ρωσίας-Ιράν.
Η ελληνική οπτική υπογραμμίζει την ανάγκη για διπλωματική σταθερότητα. Η προσεκτική διαχείριση από τη Rosatom δείχνει προτεραιότητα στην ασφάλεια έναντι βιαστικών αποφάσεων.
