Τρεις γενιές ζαχαροπλάστες και ένα μυστικό που ξεκίνησε από την Κωνσταντινούπολη φτάνουν σήμερα στη Μυτιλήνη. Το οικογενειακό τσουρέκι του Γούναρη θρυλείται για την ινώδη υφή και το αυθεντικό γεύμα του, γιατί χρησιμοποιεί μόνο ντόπια προϊόντα της Λέσβου.
Πώς ξεκίνησε η παράδοση του τσουρεκιού
Ο ιδρυτής Κυριάκος Γούναρης μυήθηκε στα μυστικά του πολίτικου τσουρεκιού στο ζαχαροπλαστείο «του Γιαρλού» στη Μυτιλήνη. Ο ιδιοκτήτης του είχε αγοράσει τη συνταγή από εργαστήριο ζαχαροπλαστικής της Κωνσταντινούπολης. Όταν ο Κυριάκος άνοιξε το δικό του ζαχαροπλαστείο στην οδό Αλκαίου, η περιοχή γέμισε το άρωμα του φρέσκου τσουρεκιού.
Το κατάστημα λειτουργεί σήμερα ως «Ζαχαροπλάστη» στην Κουλμπάρα, στη γωνία Μητροπόλεως και Βερναρδάκη. Εκείνη τη τοποθεσία στις αρχές του 20ού αιώνα λειτουργούσε το φωτογραφικό εργαστήριο του Σίμου Χουτζαίου.
Η συνταγή και τα ντόπια προϊόντα
Ο δεύτερης γενιάς ζαχαροπλάστης Πάρις Γούναρης σπούδασε στο Οικονομικό της Νομικής Σχολής Αθηνών, αλλά τελικά επέλεξε το οικογενειακό επάγγελμα. Το μεγάλο μυστικό είναι η αυθεντική πολίτικη συνταγή με μαχλέμπι για άρωμα και αγνά ντόπια προϊόντα της Λέσβου.
«Χωρίς αυτά τα προϊόντα, όσο ταλέντο κι αν έχει κανείς, κανένα τσουρέκι δεν θα ήταν ίδιο», επισημαίνει ο Πάρις. Η ποιότητα των γεωργικών προϊόντων του νησιού προσδίδει στα γλυκά έναν ξεχωριστό χαρακτήρα που δεν μπορεί να αντιγραφεί.
Ο νεότερος Κυριάκος και η μουσική
Στο ζαχαροπλαστείο εργάζεται και ο 18χρονος Κυριάκος Γούναρης, τρίτης γενιάς ζαχαροπλάστης και μαθητής του Μουσικού Λυκείου Μυτιλήνης. Εξηγεί ότι το τσουρέκι πρέπει να «πιάνεται» από βραδύς με προζύμι και να πλάθεται σωστά, ώστε να μη σπάει.
Στον πάνω όροφο του εργαστηρίου παίζει πιάνο στα διαλείμματα από τη ζαχαροπλαστική. Όταν τον ρωτούν αν είναι ζαχαροπλάστης ή μουσικός, χαμογελά και λέει με συγκίνηση: «Το τσουρέκι πάντως είναι έργο τέχνης».
