Δύο σημαντικά έθιμα της ελληνικής παράδοσης αναβιώνουν αυτό το Απρίλιο. Το Ταφικό Έθιμο των Ποντίων θα τελεστεί στα Κοιμητήρια Καλαμαριάς την Κυριακή 19 Απριλίου, ενώ το έθιμο των Σφουγγαράδων γιορτάζεται στη Χάλκη και την Κάλυμνο.
Το Ταφικό Έθιμο των Ποντίων στη Θεσσαλονίκη
Η Αδελφότητα Κρωμναίων της Καλαμαριάς διοργανώνει για 55η συνεχόμενη χρονιά το Ταφικό Έθιμο. Η εκδήλωση ξεκινά στις 11:00 π.μ. μπροστά στο εκκλησάκι της Αναστάσεως του Λαζάρου και συγκεντρώνει συγγενείς και φίλους γύρω από τους τάφους των αγαπημένων τους.
Κατά την ποντιακή παράδοση, από την ημέρα της Ανάστασης έως το Άγιο Πνεύμα, οι ψυχές των κεκοιμημένων βρίσκονται κοντά στους ζωντανούς. Την Κυριακή του Θωμά, οι Πόντιοι τιμούν τους νεκρούς όχι με θρήνο, αλλά με παρουσία, προσευχή και κοινή μνήμη.
Στον χώρο του κοιμητηρίου στρώνονται τραπέζια με παραδοσιακά εδέσματα. Η ποντιακή λύρα συνοδεύει το αντάμωμα σε μια ατμόσφαιρα κατάνυξης και αναστάσιμης ελπίδας, διαφυλάσσοντας έναν πολύτιμο κρίκο της ποντιακής κληρονομιάς.
Το Έθιμο των Σφουγγαράδων στο Δωδεκάνησο
Στη Χάλκη και την Κάλυμνο, το έθιμο των Σφουγγαράδων αναβιώνει για πέμπτη συνεχόμενη χρονιά. Το Σάββατο 18 Απριλίου 2026 ξεκινά με μουσική και χορό από συλλόγους της Καλύμνου, της Ρόδου και της Χάλκης.
Την Κυριακή 19 Απριλίου, θεατρικό δρώμενο παρουσιάζει τη ζωή των σφουγγαράδων με τη συμμετοχή παιδιών από την Κάλυμνο. Ιδιαίτερη σημασία έχει η συμμετοχή του Γιάννη Καράμαλη, ενός εκ των εμπνευστών της αναβίωσης, και της Άννας Τσουλφά, πρώην Προέδρου του Συλλόγου Γυναικών Αυτοδυτών «Η Κόρη της Καλύμνου».
Η σπογγαλιεία στήριξε ολόκληρες οικονομίες του Δωδεκανήσου, διαμόρφωσε ναυτικά επαγγέλματα και δημιούργησε τραγούδια και έθιμα που κάνουν τη θάλασσα κεντρικό άξονα της ζωής. Τα παραδοσιακά εδέσματα επιμελούνται η Γεωπονική Σχολή Καλύμνου με εθελοντές από το νησί.
Δύο πολιτιστικές εμπειρίες που ενώνουν το παρελθόν με το παρόν
Και οι δύο εκδηλώσεις κλείνουν με συμβολικές στιγμές. Στη Χάλκη, το θεατρικό δρώμενο «κλείνει» με το σταύρωμα των καϊκιών στο λιμάνι, ενώ το εορταστικό διήμερο ολοκληρώνεται με μια αποχαιρετιστήρια γιορτή το βράδυ της Κυρίακής.
Τα έθιμα αυτά διαφυλάσσουν τη συλλογική μνήμη, τη βαθιά πίστη στη συνέχεια της ζωής και την αδελφική σύνδεση μεταξύ κοινοτήτων. Η αναβίωση τους αποδεικνύει ότι η παράδοση παραμένει ζωντανή στην καρδιά της ελληνικής κουλτούρας.
