Η ΔΕΠΥ απασχόλησε πρόσφατα ειδικούς στην Αθήνα τον Απρίλιο του 2026. Η συζήτηση επικεντρώθηκε στην πορεία της διαταραχής με το πέρασμα της ηλικίας και στις σύγχρονες θεραπείες.
Τι ακριβώς συνέβη
Στην εκπομπή «104,9 ΜΥΣΤΙΚΑ ΥΓΕΙΑΣ» στις 12 Απριλίου, η Δρ. Τερψιχόρη Κόρπα, πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Μελέτης ΔΕΠΥ, περιέγραψε νέες εκτιμήσεις για τη διαταραχή.
Η Δρ. Κόρπα διευθύνει τη Ψυχιατρική Κλινική Παιδιών και Εφήβων στο Γενικό Νοσοκομείο Παίδων «Π. & Α. Κυριακού». Ανέφερε ότι ο επιπολασμός στα παιδιά σχολικής ηλικίας είναι περίπου 5%-7% και στους ενήλικες 2%-5%.
Εξήγησε ότι η ΔΕΠΥ δεν εξαφανίζεται αυτόματα με την ωρίμανση. Σε μεγάλο μέρος των ασθενών τα συμπτώματα αλλάζουν μορφή. Σε ποσοστό που φτάνει το 70%-80% η συμπτωματολογία γίνεται υποκλινική ή λιγότερο εμφανής.
Αντιδράσεις ή πλαίσιο ή επιπτώσεις
Η επιστημονική κοινότητα στην Ελλάδα υπογραμμίζει την ανάγκη έγκαιρης διάγνωσης και συνδυαστικής αντιμετώπισης. Η Δρ. Κόρπα τόνισε ότι η θεραπεία με φάρμακα, όταν χορηγείται σωστά, μειώνει τον κίνδυνο κατάθλιψης, άγχους, σχολικής αποτυχίας και χρήσης ουσιών.
Συγκεκριμένα, η συνδυαστική προσέγγιση φαρμακοθεραπείας και ψυχοκοινωνικών παρεμβάσεων βελτιώνει τη λειτουργικότητα. Οι ειδικοί καλούν γονείς και εκπαιδευτικούς να προσέξουν σημάδια όπως επίμονη απροσεξία, παρορμητικότητα και υπερκινητικότητα που επηρεάζουν την καθημερινότητα.
Η σύνδεση ΔΕΠΥ και αυτισμού τέθηκε επίσης στο τραπέζι. Η Δρ. Κόρπα εξήγησε ότι κάποιες μορφές επικαλύπτονται και χρειάζονται εξειδικευμένη αξιολόγηση για σωστή διάγνωση.
Τι ακολουθεί / ανάλυση
Στην επόμενη φάση, οι ελληνικές κλινικές και ερευνητικά κέντρα σχεδιάζουν μεγαλύτερες μελέτες για την πορεία της ΔΕΠΥ στην εφηβεία και την ενήλικη ζωή. Στόχος είναι να αποτυπωθούν με ακρίβεια ποιοι ασθενείς θα έχουν μόνιμη χρόνια συμπτωματολογία και ποιοι θα εμφανίσουν ύφεση.
Η πολιτική υγείας μπορεί να αξιοποιήσει αυτά τα ευρήματα για να ενισχύσει δομές πρωτοβάθμιας φροντίδας και σχολικής υποστήριξης. Η έγκαιρη παρέμβαση βελτιώνει την κοινωνική ένταξη και την εργασιακή αποκατάσταση των ενηλίκων με ΔΕΠΥ.
Συμπερασματικά, η ενημέρωση και η συνεργασία μεταξύ γιατρών, οικογενειών και σχολείων παραμένει κρίσιμη. Η Ελλάδα διαθέτει πλέον το πλαίσιο για ασφαλείς θεραπείες και δομημένες παρεμβάσεις, που μειώνουν τους μακροχρόνιους κινδύνους για τους ασθενείς.
