Για τριάντα χρόνια ο Ανδρέας και η Νικόλ πηγαινοέρχονται μεταξύ Κολονίας και Ρόδου. Τέσσερις έως έξι φορές ετησίως. «Έχουμε κάνει το δρομολόγιο Κολονία – Ρόδος ένα καφέ δρόμο», λένε χαριτολογώντας, αφού δεν καπνίζουν. Μίλησαν με άπταιστα ελληνικά και αποκάλυψαν τι τους κρατάει δεμένους στο ελληνικό νησί.
Από τη Γερμανία στη Ρόδο: Μια ιστορία 30 χρόνων
Ο Ανδρέας ερωτεύθηκε τη Ρόδο το 2004. Η Νικόλ ανακάλυψε τα Δωδεκάνησα και την Κάρπαθο νωρίτερα. Οι δύο γνωρίστηκαν στα παιδικά χρόνια τους στην Κολονία, συμμαθητές στις πρώτες νηπιακές τάξεις. Ξανασυναντήθηκαν χρόνια αργότερα σε συνάντηση συμμαθητών στη Γερμανία.
Λίγες μέρες μετά εκείνη τη συνάντηση, βρέθηκαν στη Ρόδο για διακοπές. Από εκείνη τη στιγμή παραμένουν μαζί. Το πρώτο τους σπίτι στη Ρόδο το αγόρασαν το 2007 στο Γεννάδι, στη Νότια Ρόδο. Πλέον τους αποκαλούν «Γενναδενούς». Συνολικά έχουν ταξιδέψει προς και από τη Ρόδο περισσότερες από 100 φορές.
Τι έβρισκαν πραγματικά στη Ρόδο
Στην αρχή ήρθαν για τον ήλιο, τη θάλασσα και το φαγητό. Στη συνέχεια ανακάλυψαν κάτι διαφορετικό. «Ανακαλύψαμε τους ανθρώπους, τους χαρακτήρες, το χιούμορ στις καθημερινές σχέσεις», λέει ο Ανδρέας. Τους γοητεύει η φιλοξενία και η ζεστασιά των Ροδίων, αλλά και η παράδοσή τους.
Πού όχι στις εικόνες καρτ-ποστάλ ζουν οι λόγοι της επιστροφής τους. Ο ίδιος το εξηγεί: «Η Ρόδος συνδυάζει ιστορία, πολιτισμό, άγρια φύση, νησιωτική ομορφιά και εξαιρετική παράδοση. Είναι σαν πέντε νησιά μαζί και όχι ένα». Έχουν φιλίες σε όλο το νησί. Εξερευνούν την Ρόδο «σπιθαμή προς σπιθαμή» και δεν βαριούνται.
Πανηγύρια και χοροί: Ζουν την παράδοση
Τα τελευταία τριάντα χρόνια έχουν πάει σε όλα σχεδόν τα πανηγύρια του νησιού. Γνωρίζουν παραδοσιακούς χορούς. Όχι ως τουρίστες που περνούν μια φορά, αλλά ως μέλη της κοινότητας που ανήκουν πλέον σε αυτή. Οι άνθρωποι της Νότιας Ρόδου άνοιξαν τις καρδιές τους σε αυτούς από νωρίς, και εκείνοι αντάμωσαν με το ίδιο αίσθημα.
Όταν ρωτούνται τι όμορφο βρίσκουν εδώ, η απάντηση έρχεται χωρίς δεύτερη σκέψη: «Τους ανθρώπους, το χιούμορ τους, την παράδοσή τους, τον χαρακτήρα τους και τους μεζέδες που βάζουν στη μέση του τραπεζιού», δηλώνουν. Τονίζουν την έντονη διαφορά με το στυλ ζωής στη Γερμανία, όπου τα φαγητά χωρίζονται σε ατομικές μερίδες.
Δεν ήξεραν σχεδόν τίποτα για τους Έλληνες πριν έρθουν στη Ρόδο. Δεν είχαν καμία σχέση με τη χώρα. Όμως η περιέργεια και η τύχη τους έδωσαν ένα δεύτερο σπίτι, μια δεύτερη οικογένεια και μια δεύτερη πατρίδα.
